Persbericht in Dagblad v h Noorden

door Louis Westhof


MEPPEL Een initiatief om mensen in de wijk Oosterboer in Meppel met elkaar te verbinden, is door gemeentelijke regelgeving de nek omgedraaid.


Hoe speel je het klaar om wijkbewoners op een ongedwongen manier met elkaar in contact te brengen? Ingrid Louwerse (47), bewoner van de wijk, had wel een pasklaar antwoord. ,,Door met elkaar te eten.’’

Zodoende konden de wijkbewoners sinds oktober vorig jaar op dinsdagavond terecht in zorgcomplex De Beemd en op vrijdagavond in wijkcentrum De Boerhoorn, om met elkaar aan te schuiven voor een maaltijd, die Louwerse samen met enkele vrijwilligers klaarmaakt.

,,We voorzien in een behoefte, het aantal deelnemers nam voorzichtig toe”, vertelt ze. ,,Nu zitten we gemiddeld op zo’n tien per keer. We hebben zelfs een keer vijftien mensen gehad. Maar er zijn ook dagen met vier, en we hebben ook al eens helemaal niemand gehad.’’ Leuk is, zegt Louwerse, dat ze op dinsdag ten minste zes vaste gasten heeft.

Sinds begin deze maand is het echter voorbij. De gemeente trok de stekker uit het project. ,,Wat we doen, het bereiden en verstrekken van maaltijden, wordt gezien als een bedrijfsactiviteit. Volgens het bestemmingsplan mag dat niet.’’

Met dit standpunt is de gemeente wel heel erg streng in de leer, meent Louwerse. Ze heeft een eigen cateringbedrijfje, erkent ze. ,,En ik sta ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, inderdaad met het idee dat dit werk wel eens commercieel zou kunnen worden.’’

De praktijk is echter weerbarstiger. ,,Ik zat hier thuis tevergeefs te wachten op opdrachten, ik ben kennelijk niet zo geschikt om commercieel te doen.’’ Ze lacht er zelf uitbundig om. Een passie voor koken heeft ze wel. ,,Toen ik meekreeg dat er in de wijk behoefte is aan verbinding en contact, kwam het idee voor het maaltijdproject.”

Voordat ze van start ging was er contact met iemand van de gemeente die ‘wijkgericht werken’ in portefeuille heeft. Ook had ze contact met ,,iemand van welzijn’’. Bezwaren leken er niet te zijn, aldus Louwerse. Toch meldde zich na enkele weken een ambtenaar. ,,Het gesprek verliep moeizaam. Het enige waarop hij leek te controleren was of we commercieel bezig zijn.’’

Er aan verdienen doet ze niet, zegt ze. ,,Ik laat me zelfs assisteren door mensen zonder baan. Je zou zeggen: dan is iedereen tevreden. Toch?’’ Ze wil graag met burgemeester en wethouders in gesprek over wat er dan wel mogelijk is, maar een verzoek om een gesprek is nog niet gehonoreerd. ,,Ik zoek naar verbinding, geen ruzie.’’

Met vriendelijke groet,

Louis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>